LAVREOTIKI TV : ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ . ΕΙΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ;

Watch live streaming video from lavriotv at livestream.com

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Η τοξική βόμβα που απειλεί το Λαύριο και το ¨καταφύγιο¨ αποβλήτων στο Τ.Π.Π.Λ.

Το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, χαρακτηρίζεται ως ο «Παρθενώνας της Τεχνολογίας», αφού από εκεί ξεκίνησε η βιομηχανική δραστηριότητα της Ελλάδας, από την αρχαιότητα, ακόμη.


Μια σημαντική εξέλιξη, στον τομέα της διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, ειδικότερα των μεταλλευτικών και μεταλλουργικών αποβλήτων, παρουσιάζει για πρώτη φορά, αναλυτικά το Ecotec.


Η Ελλάδα, απέκτησε τον πρώτο ασφαλή χώρο διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων, στο Λαύριο, όπου και θα αποθηκευτούν οι επικίνδυνες ουσίες της παλαιάς μεταλλουργίας, που βρίσκονταν στο χώρο του Τεχνολογικού Πολιτιστικού Πάρκου Λαυρίου. Πρόκειται για δύο έργα αποθήκευσης, που κατασκευάστηκαν βάση μιας πρότασης που διαμόρφωσε το Εργαστήριο Μεταλλευτικής Τεχνολογίας και Περιβαλλοντικής Μεταλλευτικής του ΕΜΠ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σημαντικές καινοτομίες και μπορεί να λειτουργήσει ως πιλότος για παρόμοια έργα, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ταυτόχρονα, αποδεικνύει, πως η υπόθεση της διαχείρισης των αποβλήτων, και μάλιστα ειδικών κατηγοριών, όπως είναι τα επικίνδυνα, δεν είναι «τελειωμένη» υπόθεση για την χώρα μας, όπως πιστεύουν πολλοί.

Για το συγκεκριμένο έργο, το Ecotec, συνάντησε στο γραφείο του, στην Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, τον αναπληρωτή καθηγητή, κ. Δημήτρη Καλιαμπάκο, ο οποίος και μας υποσχέθηκε, πολύ σύντομα, ξενάγηση στον χώρο ταφής και αποθήκευσης, όταν αυτός εγκαινιαστεί επίσημα και αρθούν τα μέτρα ασφαλείας, που ισχύουν ακόμη. Το έργο έγινε στο Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (Τ.Π.Π.Λ.), ένα χώρο που ιστορικά χαρακτηρίζεται ως «Παρθενώνας της αρχαίας τεχνολογίας» και «Λίκνο του βιομηχανικού εκσυγχρονισμού της σύγχρονης Ελλάδας».

Εδώ οι Αθηναίοι, κατά την διάρκεια του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έβγαζαν τόσο ασήμι, όσο ήταν αρκετό για να αγοραστούν οι τριήρεις, με τις οποίες απέκτησαν υπεροπλία στην Μάχη της Σαλαμίνας, και νίκησαν τους Πέρσες. Αλλά κι όταν η Ελλάδα ξαναγεννήθηκε μετά την τουρκοκρατία, στο Λαύριο δημιουργήθηκε η πρώτη βιομηχανική εγκατάσταση. Τα μεταλλουργεία του Λαυρίου γίνονται και πάλι κέντρο ανάπτυξης. Όμως από αυτήν την πολύ βαριά βιομηχανική δραστηριότητα, δημιουργήθηκε ένα πολύ σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα. Το οποίο παρέμενε άλυτο μέχρι που το ΕΜΠ, στις ημέρες μας, προς όφελος του περιβάλλοντος αλλά και της ίδιας της ζωής του πολίτη, αποφάσισε να διαχειριστεί όλες αυτές τις πολύ επικίνδυνες ουσίες, που βρίσκονταν στον χώρο του μεταλλουργικού εργοστασίου , χρησιμοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία και καινοτόμες εφαρμογές.

Η ρύπανση ήταν διάσπαρτη. Όλα αυτά τα χρόνια, τα απόβλητα από την μεταλλουργική δραστηριότητα, μεταφέρονταν από το ένα σημείο του Πάρκου, στο άλλο. Τι έδειξαν οι μετρήσεις του ΕΜΠ: «Σύμφωνα με τα γερμανικά επιτρεπτά όρια, για εμπορικές και βιομηχανικές περιοχές, το αρσενικό πρέπει να φτάνει 140 ppm . Στο Λαύριο το αρσενικό έφτανε τα 8.500 ppm, στο κάδμιο, με όριο τα 60 ppm, στα χώμα μέσα στο τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου είχαμε ένδειξη 600 ppm. Ο μόλυβδος, με όριο τα 2000 ppm, έφτανε τα 47.000 ppm» λέει ο κ. Δημήτρης Καλιαμπάκος.

Η προσπάθεια για την αντιμετώπιση των ιδιαίτερα υψηλών συγκεντρώσεων τοξικών ρύπων, καθοδηγήθηκε από δύο στόχους: Να εκμηδενιστεί πρακτικά ο κίνδυνος για τον άνθρωπο και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος για το οικοσύστημα.

Η πρώτη λύση ήταν να σκαφτεί ο χώρος και να συγκεντρωθούν τα ρυπασμένα εδάφη σε έναν υδατοστεγανό χώρο απόθεσης, (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Ρυπασμένων Εδαφών-Χ.Υ.Τ.Ρ.Ε.), εντός του Τ.Π.Π.Λ. με χρήση της τεχνολογίας «ξηρού τάφου». Με αυτόν τον τρόπο, οι επικίνδυνες ουσίες δεν θα διαλύονταν στο νερό της βροχής, και δεν θα κατέληγαν στον υδροφόρο ορίζοντα.

Η δεύτερη λύση, ήταν να δημιουργηθεί ένας ακόμη χώρος, υπόγειος, όπου θα συγκεντρώνονταν τα πιο επικίνδυνα απόβλητα, όπως σκόνες αρσενικού, χημικά αντιδραστήρια ή παλαιοί μετασχηματιστές, που χρειάζονταν ειδικές συνθήκες φύλαξης.

«Να τονίσουμε, όμως, πως οι δύο λύσεις αυτές, δεν αφορούν γενικότερα το περιβαλλοντικό πρόβλημα όλης της περιοχής ή άλλων τοξικών αποβλήτων από άλλες περιοχές της Ελλάδας, αλλά αφορούν την διαχείριση, μόνον των αποβλήτων που βρίσκονται στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου» λέει ο κ. Καλιαμπάκος, εκπρόσωπος του ΕΜΠ, μέλος της επιστημονική επιτροπής παρακολούθησης του έργου.

Η ουσία, είναι, όμως, πως από αυτήν την πιλοτική εφαρμογή, και η τεχνογνωσία αλλά και η μεθοδολογία είναι πια διαθέσιμη και σε άλλες περιοχές με ανάλογα προβλήματα. Για την πλήρη περιβαλλοντική θωράκιση του έργου δημιουργήθηκε ένα πρότυπο περιβαλλοντικό εργαστήριο που παρακολουθούσε τα επίπεδα μόλυνσης, όλων των επικίνδυνων στοιχείων, σε κάθε φάση του έργου. Το σύστημα περιβαλλοντικού ελέγχου είχε στοιχεία για την ρύπανση ανά ώρα, επί 1,5 χρόνο. Ούτε μια φορά δεν ξεπέρασε η αέρια ρύπανση τα όρια, όπως μας πληροφόρησε ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ. Η ύψιστη βαρύτητα δόθηκε και στην ασφάλεια των εργαζομένων. Για προληπτικούς λόγους, χρησιμοποιηθήκαν στολές μιας χρήσης ενώ οι έλεγχοι για την εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας ήταν συνεχείς.

Οι καινοτομίες που εφαρμόστηκαν, τόσο για την κατασκευή του ΧΥΤΡΕ όσο και του υπόγειου χώρου ήταν αρκετές. Ο γεωσυνθετικός φραγμός που χρησιμοποιήθηκε για την στεγανοποίηση του ΧΥΤΡΕ παραγγέλθηκε από την Γερμανία. «Το υλικό αυτό είναι εξαιρετικά συμπιεσμένο και είναι πολύ πιο στεγανό από την γεωμεμβράνη. Για παράδειγμα 8 χιλιοστά ενός τέτοιου γεωσυνθετικού φραγμού αντιστοιχούν σε ένα στρώμα αργίλου πάχους μεγαλύτερου των 50 μέτρων. Έτσι, είχαμε περισσότερο χώρο αποθήκευσης του ρυπασμένου χώματος και απόλυτη στεγανότητα» λέει ο κ. Δημήτρης Καλιαμπάκος. Τι θα γίνει στη συνέχεια; Σε κάποιες δεκάδες χρόνια, όπως μας λέει ο ίδιος, θα υπάρχει η τεχνολογία εκείνη, που αυτό το ρυπασμένο χώμα θα μπορεί να το επεξεργαστεί ως μετάλλευμα, και σίγουρα θα χρησιμοποιηθεί και πάλι στην παραγωγική διαδικασία.

Η κατασκευή του ΧΥΤΡΕ κόστισε € 3.5 εκ, χρηματοδοτήθηκε από το Γ ΚΠΣ, ενώ το ΕΜΠ συνέλαβε την ιδέα, έκανε τις αρχικές μελέτες, προκήρυξε το έργο και η Τεχνική Υπηρεσία του επέβλεψε την άρτια κατασκευή του. Ανάδοχος του έργου ήταν η Πρίσμα Δομή ΑΤΕ. Τα μισά χρήματα από το συνολικό κόστος, δαπανήθηκαν για την στεγάνωση. Ο σχεδιασμός του ΕΜΠ απέφερε και μείωση του κόστους, περισσότερο από το 50%. Ενώ, δηλαδή, για παρόμοια έργα, το μέσο κόστος, στην Ευρώπη για την εκσκαφή και τον εγκιβωτισμό είναι € 74/m3, στην περίπτωση του ΧΥΤΡΕ, αυτό έφτασε μόλις στα € 31/ m3. Το πλεονέκτημα της διαχείρισης των αποβλήτων στην καρδιά της ρύπανσης, έλυσε το πρόβλημα του κόστους της μεταφοράς.

Στην περίπτωση των επικίνδυνων αποβλήτων, το ΕΜΠ επέκτεινε πανάρχαιες μεταλλευτικές μεθόδους σε μια εξαιρετικά σύγχρονη εφαρμογή. Το κτίριο του Κωνοφάγου, που βρίσκεται μέσα στον χώρο του Τεχνολογικού Πάρκου ήταν γεμάτο αρσενικό. Το συγκεκριμένο κτίριο, πήρε το όνομά του, από τον καθηγητή μεταλλογνωσίας, που προσπάθησε να σταματήσει τον αποδεκατισμό των εργατών από τους ατμούς του αρσενικού. Στο συγκεκριμένο κτίριο, που δεν έχει πατώματα, τοποθετήθηκαν διάφορα επίπεδα με σακιά, σακόφιλτρα, τα οποία συγκρατούσαν τα επικίνδυνα καπναέρια, γλιτώνοντας από την δηλητηρίαση όσους εργάζονταν σε αυτό. Το αρσενικό, όμως, παρέμενε μέσα στο κτίριο. Περίπου 1 τόνος βρέθηκε στο εσωτερικό του, όταν η κατάποση ακόμη και ενός δέκατου του γραμματίου μπορούν να αποδειχτεί θανατηφόρα. Παλιοί μετασχηματιστές με κλοφέν και άλλες επικίνδυνες ουσίες έπρεπε να αποθηκευτούν εκτός ΧΥΤΡΕ.

Η επιλογή να μεταφερθούν όλες οι παραπάνω ουσίες σε ειδικό χώρο στο εξωτερικό όπου θα αποθηκευτούν με ασφάλεια για εκατοντάδες χρόνια ήταν οικονομικά ανεφάρμοστη. «Αντί αυτού φτιάξαμε ένα υπόγειο χώρο, αντίστοιχο με τους πιο σύγχρονους χώρους διάθεσης ειδικών αποβλήτων του εξωτερικού μέσα στο τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου» μας εξηγεί ο κ. Καλιαμπάκος

Ετσι, σε συγκεκριμένο χώρο του Τεχνολογικού Πάρκου κατασκευάστηκε υπόγειος χώρος, με την πανάρχαια μεταλλευτική τεχνική των θαλάμων και στύλων. Με μεγάλες κολώνες από το ίδιο το πέτρωμα να στηρίζουν την οροφή του υπογείου και ανοίγοντας θαλάμους. Είναι το πρώτο μεταλλείο στον κόσμο, εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ που κατασκευάστηκε ειδικά για την αποθήκευση επικίνδυνων αποβλήτων. Παλιά μεταλλεία, στο εξωτερικό ανακατασκευάζονται για παρόμοιους σκοπούς, όπως στην Γερμανία, όμως, το ΕΜΠ προτίμησε να φτιάξει από την αρχή ένα μικρό μεταλλείο, δύο στρεμμάτων, μέγιστης χωρητικότητας 5000 τόνων ειδικών αποβλήτων. Με ειδικές τεχνικές στις εκρηκτικές ύλες που χρησιμοποιήθηκαν για την διάνοιξη των θαλάμων, προστατεύτηκαν τα μισογκρεμισμένα αλλά διατηρητέα από το υπουργείο Πολιτισμού, κτίσματα που το κοντινότερο βρίσκονταν σε απόσταση 35 μέτρων, από τον υπόγειο χώρο. Τα τοποθετημένα ρωγμήμετρα δεν έδειξαν την παραμικρή ρωγμή ή μετακίνηση των κτιρίων.

Μέσα στον υπόγειο χώρο, θα τοποθετηθούν τα βαρέλια με την σκόνη του αρσενικού που θα συγκεντρωθεί από το κτίριο του Κωνοφάγου, όπως και άλλα χημικά αντιδραστήρια του παλαιού μεταλλουργικού εργοστασίου και ο χώρος, θα ασφαλιστεί χρησιμοποιώντας τις πιο αυστηρές διεθνείς προδιαγραφές.

Η σύλληψη της ιδέας του έργου, οι αρχικές μελέτες η προκήρυξη και η παρακολούθηση και επίβλεψη των εργασιών έγιναν από το ΕΜΠ. Το υπόγειο έργο κόστισε 2. 618.000 ευρώ και ανάδοχος του ήταν η ΠΡΟΕΤ Α.Ε.

«Αποδείξαμε ότι μπορούμε να διαχειριζόμαστε οικονομικά και με πολύ αποτελεσματικό τρόπο τα ειδικά απόβλητα. Εάν οι 5000 τόνοι τοξικών αποβλήτων έπρεπε να πάνε στο εξωτερικό, στους ειδικούς χώρους εναπόθεσης, το ελληνικό κράτος έπρεπε να πληρώσει, το λιγότερο, 1500 ευρώ τον τόνο. Που σημαίνει ότι για αυτήν την δυναμικότητα θα έπρεπε να πληρώσουμε 7,5 εκατομμύρια ευρώ» καταλήγει ο κ. Καλιαμπάκος, δηλαδή το τριπλάσιο του κόστους κατασκευής του έργου.





ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ

Περισσότεροι από 150 τόνοι εξαιρετικά επικίνδυνων ουσιών βρίσκονται στο εγκαταλειμμένο και ετοιμόρροπο κτίριο «Κονοφάγου»

ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ | Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
ΕκτύπωσηΑποστολή με Email
Μικρό μέγεθος γραμματοσειράςΜεσαίο μέγεθος γραμματοσειράςΜεγάλο μέγεθος γραμματοσειράς
Προσθήκη στο DeliciousΠροσθήκη στο FacebookΠροσθήκη στο NewsvineBookmarkΠροσθήκη στο Twitter
Το κτίριο «Κονοφάγου», μια τοξική «βόμβα» που απειλεί τη δημόσια υγεία στην περιοχή του Λαυρίου

Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου. Πίσω από το δελεαστικό και πολλά υποσχόμενο της ονομασίας κρύβεται κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο: το κτίριο «Κονοφάγου»- μια τοξική «βόμβα» που απειλεί τη δημόσια υγεία στην περιοχή. Περισσότεροι από 150 τόνοι εξαιρετικά επικίνδυνων ουσιών (βαρέων μετάλλων και αρσενικού) παραμένουν αποθηκευμένοι εντός του, σε ένα κτίριο που είναι έτοιμο να γκρεμιστεί. Μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) καταδεικνύει ότι οι συνέπειες από μια τέτοια κατάρρευση θα είναι ανυπολόγιστες για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Αρκεί να αναφερθεί ότι μόλις 100 χιλιοστά του γραμμαρίου αρσενικού αρκούν για να πεθάνει ένας ενήλικος άνθρωπος. Στο κτίριο Κονοφάγου εκτιμάται ότι υπάρχουν 6.000-12.000 κιλά αρσενικό.

Το κτίριο, όπως είναι σήμερα, αποτελεί συνεχή πηγή αέριας ρύπανσης για την ευρύτερη περιοχή εξαιτίας της σκόνης που παρασύρεται λόγω της αιολικής διάβρωσης. Αυτό αποδεικνύεται από τις ιδιαίτερα αυξημένες συγκεντρώσεις ρύπων στην περιοχή γύρω από το κτίριο. Επιπλέον, οι επικίνδυνες ουσίες οι οποίες βρίσκονται εντός του κτιρίου είναι σε εξαιρετικά ευδιάλυτη μορφή και αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα εξυγίανσης το κτίριο Κονοφάγου θα εξακολουθήσει να αποτελεί μια εξαιρετικά σοβαρή πηγή ρύπανσης για το οικοσύστημα εξαιτίας της διάχυσης των ρύπων, κυρίως μέσω των ομβρίων υδάτων. Μάλιστα από εργασία του ΕΜΠ, η οποία εξετάζει τη διασπορά των ρύπων σε περίπτωση κατάρρευσης του Κονοφάγου, προέκυψε ότι θα ελευθερωθεί σημαντική ποσότητα σκόνης, η οποία ανάλογα με τους αέρηδες θα δημιουργήσει υψηλές συγκεντρώσεις επικίνδυνων αιωρούμενων σωματιδίων σε όλη την περιοχή της πόλης του Λαυρίου.

Η λύση παραμένει στο συρτάρι

Οι Δ. Καλιαμπάκος, Κ. Κωνσταντινίδης και Β. Πρωτονοτάριος στον υπόγειο χώρο απόθεσης αποβλήτων
Το κτίριο Κονοφάγου- ένα διώροφο πέτρινο κτίσμα- λειτουργούσε ως φίλτρο των καπναερίων που προέκυπταν από τις μεταλλουργικές διεργασίες της γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου. Σήμερα δεν έχει πλέον λειτουργική χρήση και δεν είναι επισκέψιμο. Είναι όμως πρόδηλο ακόμη και διά γυμνού οφθαλμού ότι είναι έτοιμο να γκρεμιστεί. «Είναι αναγκαίο να ληφθούν άμεσα μέτρα για την εξυγίανσή του, άλλως ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον είναι άμεσος και πολύ υψηλός. Το ΕΜΠ μπορεί να το κάνει. Αλλωστε έχει ήδη υλοποιήσει το έργο της μεταφοράς και της ασφαλούς ταφής ρυπασμένων εδαφών που βρίσκονταν εντός του Πάρκου» αναφέρει ο διευθυντής του Εργαστηρίου Μεταλλευτικής Τεχνολογίας και Περιβαλλοντικής Μεταλλευτικής του ΕΜΠ, καθηγητής κ. Δ. Καλιαμπάκος .

Αν και το 2008 κατασκευάστηκε ένας πρωτοποριακός υπόγειος χώρος απόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων εντός του Πάρκου (με χρήματα από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα- ΕΠΑΝ 2000-2006) και πριν από περίπου έναν χρόνο διασφαλίστηκαν 2,5 εκατ. ευρώ (από το ΕΣΠΑ 2007-2013) για την εξυγίανση του Κονοφάγου, έως σήμερα τα χρήματα δεν έχουν ακόμη εκταμιευθεί και το έργο κινδυνεύει να ματαιωθεί.

Το πρόβλημα στο κτίριο, όπως επισημαίνει ο κ. Καλιαμπάκος, δεν εντοπίζεται μόνο στο αρσενικό, αλλά και στον μόλυβδο και στο κάδμιο. Το αρσενικό και ο μόλυβδος βρίσκονται στην πρώτη και στη δεύτερη θέση της αμερικανικής λίστας με τις πιο επικίνδυνες ουσίες της CΕRCLΑ (λίστα προτεραιότητας επικίνδυνων ουσιών), ενώ το κάδμιο κατατάσσεται στην έβδομη θέση. «Το είδος και η επικινδυνότητα των υλικών που βρίσκονται στο κτίριο δεν έχουν ταυτοποιηθεί πλήρως, καθώς δεδομένων των δραστηριοτήτων που λάμβαναν χώρα στις εγκαταστάσεις ενδέχεται να υφίστανταικαι άλλα επικίνδυνα υλικά, όπως χημικά αντιδραστήρια που χρησιμοποιούνται κατά τη μεταλλουργική διαδικασία» αναφέρει ο υπεύθυνος του Περιβαλλοντικού Εργαστηρίου του Πάρκου δρ Β. Πρωτονοτάριος.

Το κτίριο Κονοφάγου, σύμφωνα με τον κ. Καλιαμπάκο, είναι ένα από τα πιο ρυπασμένα στον κόσμο, ίσως και το πιο επιβαρημένο σε τοξικούς ρύπους στην Ευρώπη. «Η απορρύπανσή του απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικούς χειρισμούς» λέει χαρακτηριστικά. Κατά τη διαδικασία της εξυγίανσης, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα σφραγίσματος του κτιρίου και δημιουργίας περιβάλλοντος ελαφράς υποπίεσης, με στόχο τον καλύτερο έλεγχο της διασποράς των σωματιδίων. «Για το επικίνδυνο υλικό έχουμε ήδη κατασκευάσει στο Πάρκο τον πρώτο υπόγειο χώρο απόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων, περίπου 2.500 τετραγωνικών μέτρων, ο οποίος μπορεί να “φιλοξενήσει” 5.000 τόνους αποβλήτων» τονίζει ο μηχανικός του έργου κ. Κ. Κωνσταντινίδης . Το κόστος για τη μεταφορά και απόθεση σε ειδικό χώρο στο εξωτερικό αυτών των αποβλήτων θα κόστιζε περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ.

Οι επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων
1985
92,6% των παιδιών που φοιτούσαν σε σχολείο της περιοχής500 μέτρα από τη βιομηχανική μονάδα- είχε επίπεδο μολύβδου στο αίμα άνω των 20 μg/dl (μικρογραμμάρια ανά δέκατο του λίτρου).

1987
90% των παιδιών που κατοικούσαν στην πόλη του Λαυρίου είχε περισσότερο από 10 μg/dl μόλυβδο στο αίμα.

1991
Η ποσότητα απέκκρισης αρσενικού στα ούρα παιδιών και ενηλίκων που διαμένουν στο Λαύριο ήταν περίπου διπλάσια από εκείνων που διαμένουν στον Ασπρόπυργο- μια επίσης επιβαρυμένη περιοχή.

1997
Η μέση τιμή μολύβδου στα παιδιά του Λαυρίου ήταν 19 μg/dl ενώ της Ελευσίνας 7,4 μg/dl.

1998
Εξακολουθούσαν να ανιχνεύονται αυξημένες συγκεντρώσεις αρσενικού στα ούρα.

Δόσεις θανάτου
ΑΡΣΕΝΙΚΟ: θανατηφόρος δόση (σε κατάποση) 100-200 χιλιοστά του γραμμαρίου. Για τα παιδιά αρκούν 2 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά κιλό βάρους. Επίσης, πρόκειται για καρκινογόνο με συσσωρευτική δράση.

ΜΟΛΥΒΔΟΣ: θανατηφόρος σε 500 χιλιοστά του γραμμαρίου συνολικής απορρόφησης από τον οργανισμό.

ΚΑΔΜΙΟ: δόση 10 χιλιοστά του γραμμαρίου προκαλεί δηλητηρίαση και σοβαρές βλάβες σε συκώτι και νεφρούς. Εχει χαρακτηριστεί πιθανό καρκινογόνο.

Υπόγειος χώρος απόθεσης αποβλήτων
ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ: 5.000 τόνοι

ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: 2,7 εκατ. ευρώ

ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΣΗ 5.000 ΤΟΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ: περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ




Δεν υπάρχουν σχόλια: